«Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ» ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

 

 

 

 

 

 

του Παύλου Μάτεσι

στη Νέα Σκηνή Νίκος Κούρκουλος

Θεατρικό έργο βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα

Η Ραραού, απόμαχη ηθοποιός των μπουλουκιών, «μεγάλη φίρμα της επιθεώρησης» όπως η ίδια αυτοσυστήνεται, ξεδιπλώνει μπροστά μας τη ζωή της και μαζί με αυτή κομμάτια από την ιστορία της νεότερης Ελλάδας από την κατοχή και μετά. Η πορεία της ζωντανεύει στη σκηνή  μέσα από φλας μπακ εικόνων μιας κοινωνίας που προσπαθεί να τα «βολέψει» σε συνθήκες ανέχειας. Αλήθειες και ψέματα γίνονται ένα, καθώς η Ραραού ξαναφτιάχνει κάθε φορά την ιστορία της από την αρχή σε μια διαρκή μάχη επιβίωσης ακροβατώντας ανάμεσα στο κωμικό και το τραγικό.

«…Όπως η Γουίνι στις «Ευτυχισμένες μέρες» του Μπέκετ, η Ραραού επ’ ανεπισκέπτεται τον κόσμο της. Ξαναφτιάχνει από την αρχή την ιστορία του…. Ο ιλιγγιώδης μονόλογός της, ένας χείμαρρος που αναδίνει μουσική…
Η Ραραού θυμάται. Και μιλάει, μιλάει για να εξορκίσει τους εξευτελισμούς. Και ο λόγος της είναι μαγικός, γιατί κάνει να ανατείλουν άνθη μέσα από τη λάσπη.
Αυτό το μυθιστόρημα του Έλληνα Π.Μ. (βοηθημένο από έναν μεταφραστή μάγο: τον Ζάκ Μπουσάρ) αυτό το άσμα της Ραραού είναι ένας ύμνος για τη χώρα αυτή όπου τα παιδιά πάντα κουβαλούν χειροβομβίδες στα καλαθάκια τους, κάνοντας «πως πάνε να μαζέψουν χόρτα». Η «Μητέρα του Σκύλου» μοιάζει μ’ αυτή τη χειροβομβίδα που σκάει, σκοτώνει και… σκορπάει παντού κομφετί μυριόχρωμα. Η Ραραού είναι μια μάγισσα: χάρη στη δύναμη του λόγου της, κρύβει τη φρίκη της εποχής εκείνης κάτω από μια μάσκα με περιπαιχτικό χαμόγελο. Δεν καταλαβαίνει τίποτα απ’ όσα συμβαίνουν γύρω της, όμως βλέπει. Και μεταμορφώνει και το πλέον ασήμαντο γεγονός σε μία μπουρλέσκ εποποιία.»

Αndre Rollin
Δημοσιογράφος
Εφημ. LE CANARO ENCHAINE, 24-3-1993


Το πολυβραβευμένο και μεταφρασμένο σε περισσότερες από 13 γλώσσες μυθιστόρημα του Παύλου Μάτεσι που εκδόθηκε το 1990 και αγαπήθηκε όσο λίγα, διασκευάζεται για τη σκηνή του θεάτρου!

Ο Νικίτα Μιλιβόγεβιτς, σέρβος σκηνοθέτης με διεθνή πορεία επιστρέφει στην Ελλάδα και, έχοντας στη διάθεσή του ένα εξαιρετικό σύνολο ηθοποιών, αγγίζει με το δικό του τρόπο ένα κείμενο που ξεχωρίζει για την αμεσότητα και τη ζωντάνια του.

Σκηνοθεσία – Δραματουργική προσαρμογή: Νικίτα Μιλιβόγεβιτς
Σκηνικά –κοστούμια: Κέννυ Μακ Λέλλαν
Μουσική: Δημήτρης Καμαρωτός
Κίνηση: Αμάλια Μπένετ
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Βοηθός σκηνοθέτη: Ξένια Θεμελή

Ραραού: Θέμις Μπαζάκα
Μητέρα της Ρουμπίνης/Ραραούς (Ασημίνα): Θεοδώρα Τζήμου
Μητέρα (Σε μεγαλύτερη ηλικία) / Χρυσάφαινα / Κυρία Φανή: Υβόννη Μαλτέζου
Άλφιο: Αντώνης Φραγκάκης
Ανάπηρος: Θεμιστοκλής Πάνου
Πατέρας / Ο τίμιος: Κώστας Βασαρδάνης
Ρουμπίνη: Ηρώ Μπέζου
Παπάς: Βασίλης Καραμπούλας
Κανέλλω: Αγγελική Δημητρακοπούλου
Σαλώμη: Τζένη Κόλλια
Φάνης: Γιάννης Τσεμπερλίδης

Προ-παράσταση: 6/4/2011
Πρώτη παράσταση: 7/4/2011
Τελευταία παράσταση: 15/5/2011

Έγραψαν για τη «Μητέρα του Σκύλου»:

«Η Μητέρα του σκύλου αναδεικνύει εξαρχής έναν συγγραφέα με μεγάλο ταλέντο. Ο Παύλος Μάτεσις που είναι ήδη καθιερωμένος ως θεατρικός συγγραφέας και μεταφραστής μας παραδίδει ένα έργο ολοκληρωμένο, ζωντανή απόδειξη της άνθισης της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας.»

Fred A. Reed
Μεταφραστής, Συγγραφέας, Δημοσιογράφος
Εφημερίδα LE DEVOIR, 20-03-1993
«Που οφείλεται η τεράστια επιτυχία αυτού του βιβλίου στην Ελλάδα; Οφείλεται στον Μάτεσι που είναι ένας δεινός αφηγητής που μας οδηγεί σ’ ένα τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στη κωμωδία και το μελόδραμα, με οίστρο και δεξιοτεχνία σχεδόν φελινική.

Εκείνοι που δεν έχουν το χρόνο να διαβάσουν Έλληνες συγγραφείς, καλά θα έκαναν να ξεφύλλιζαν τουλάχιστον αυτό το βιβλίο σε βιβλιοπωλείο για ν’ ανακαλύψουν στις σελίδες 42-43 για παράδειγμα ένα εξαίσιο γράμμα αγάπης».

Sacha Marounian
Περιοδικό LA QUINZAINE LITTERAIRE, 1-15.05.1993

 

«Τι ιστορία! Υπάρχουν βιβλία που μας καθηλώνουν. Ορίστε ένα από αυτά: Η Μητέρα του σκύλου του Π. Μάτεσι μεταφρασμένη από τον Jacques Bouchard που εκδόθηκε από τις εκδόσεις Gallimard μας έκανε ν’ ανακαλύψουμε ένα ακόμη μαργαριτάρι.»

Jacques Folch – Ribas
Εφημ. LA PRESS, 16-05-1993

 

«…Πράγματι, όπως έχει επισημάνει και η κριτική, το μυθιστόρημα ταλαντεύεται ανάμεσα στον Φελίνι και στον Μπέκετ…
…το αποτέλεσμα είναι: ένα ποιοτικό μυθιστόρημα που δεν κρύβει τις προθέσεις του ούτε τη φιλοδοξία του να αρέσει περισσότερο από τόσα άλλα σύγχρονα μυθιστορήματα.»

Julia Guillamon
Δημοσιογράφος
Εφημερίδα ΑVUI, 6-10-94

 

«…Σκωπτικός ο Παύλος Μάτεσις και σατιριστής σε όλες τις σελίδες του βιβλίου, που διαβάζεται χωρίς ο αναγνώστης να κουραστεί ούτε μια στιγμή: μαζί και ρεαλιστής, όπως στη σκηνή της κατεδάφισης του πολυβολείου – σπιτιού, από την μπουλντόζα, με τον σακάτη να γίνεται ένα με το σωρό…
Δεν ασκεί κριτική στους χαρακτήρες των ηρώων του – τους αφήνει ελεύθερα στην κρίση του αναγνώστη, αλλά κι αυτός δεν τολμάει να «απλώσει χέρι», γιατί όλοι έχουν αποκτήσει δικαίωμα μερίδας από το σεβασμό του…»

Κώστας Τσαούσης
Κριτικός λογοτεχνίας
Εφημ. ΕΘΝΟΣ, 20-6-1990

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • Παραστάσεις, συνεντεύξεις, κριτική, αφιερώματα και ό,τι συμβαίνει πάνω και κάτω από τις αθηναϊκες θεατρικές σκηνές. Τι παίζεται τώρα στο Λονδίνο και στο Broadway.

  • Αρχείο

  • Εγγραφείτε για να λαμβάνετε στο email σας όλα τα νέα άρθρα.

    Μαζί με 12 ακόμα followers

  • ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ-ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ

  • wordpress hit counter
Αρέσει σε %d bloggers: