«ΗΡΑΚΛΗΣ ΜΑΙΝΟΜΕΝΟΣ» ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ (ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ)

 

 

 

 

 

 

ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΠΙΔΑΥΡΟ

Ηρακλής με μοντέρνα ενορχήστρωση

11.000 θεατές, Παρασκευή και Σάββατο, παρακολούθησαν την παράσταση που σκηνοθέτησε ο Μιχαήλ Μαρμαρινός στην παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου

Σύγχρονα και λιτά τα κοστούμια που έντυσαν τους πρωταγωνιστές του «Ηρακλή»

Από τον Μιχαήλ Μαρμαρινό δεν περιμένει ο θεατής μια «κλασική» ανάγνωση ενός έργου. Στην προκειμένη περίπτωση, στον «Ηρακλή Μαινόμενο» του Ευριπίδη, παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου, την Παρασκευή και το Σάββατο στην Επίδαυρο, υπήρξε μια ευτυχής συγκυρία: ο σκηνοθέτης χωρίς να προδώσει την οπτική του και τον τρόπο που δουλεύει, αλλά και χωρίς να «χαϊδέψει» κανέναν, δε πρόδωσε ούτε το έργο.

Ακούστηκε ο λόγος (μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας) κι ας είχε επεξεργαστεί ο σκηνοθέτης δραματουργικά τα χορικά προσθέτοντας αυτοσχεδιασμούς και κάποια κείμενα. Ας είχε επαναλήψεις στίχων λειτουργώντας υπερθεματικά του νοήματος (φτάνοντας τη διάρκεια της παράστασης στις 2.40′), χρήση μικροφώνων σε κάποιες σκηνές (από επιλογή οι ηθοποιοί μιλούσαν χαμηλόφωνα, σχεδόν ψιθυριστά) και σκηνές όπου οι πρωταγωνιστές τους δεν κοιτάζονταν μεταξύ τους (π.χ. Ηρακλής – Μεγάρα).

Ας έγινε απόλυτο σκοτάδι για δευτερόλεπτα, για να φωτιστεί η ορχήστρα στη συνέχεια περιμετρικά με φωτάκια, στην εμφάνιση της Ιριδας (Στεφανία Γουλιώτη) με τη Λύσσα (Θεοδώρα Τζήμου), η οποία «χρυσαφίζουσα» στρίγκλιζε ανεβασμένη στη δεξιά πάροδο. Κι ας έδωσε η τελευταία, στόμα με στόμα, στην πρώτη μια τραγανή φρυγανιά (;), την οποία η Ιρις μασούλησε με λαιμαργία. Αυτά και άλλα πολλά συνέβαιναν επί ορχήστρας, απόλυτα ενταγμένα όμως στη σκηνοθετική «ενορχήστρωση». Γι’ αυτό και μερίδα του κοινού (περίπου 4.500 θεατές την Παρασκευή και 6.500 την επομένη) βγαίνοντας από την παράσταση έμοιαζε μπερδεμένη: δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί, ενώ αισθανόταν ότι είχε αντιρρήσεις με το θέαμα, το παρακολούθησε και πέρασε καλά.

Ο Ηρακλής του Νίκου Καραθάνου διέθετε καλές στιγμές, αλλά δεν κατάφερε να απογειώσει τον ρόλο. Μπαίνει θριαμβευτής, σωτήρας, ηρωικός. Επιστρέφει από τον Αδη. Στέκεται στο βάθος της ορχήστρας με το τόξο του.

Ο κορυφαίος του χορού Γιάννης Βογιατζής

Είναι εκεί για να σώσει την οικογένειά του. Φιλάει τα παιδιά του, τα σηκώνει ψηλά με το ένα χέρι, σα να ‘ναι χάρτινα. Ο θρίαμβος της στιγμής επισκιάζεται από την επερχόμενη θλίψη, αφού σε λίγη ώρα γίνεται συζυγοκτόνος και παιδοκτόνος.

Ο ήρωας που ακτινοβολεί μέσα στη λάμψη των τρομερών άθλων του, ο σωτήρας των δικών του και της ανθρωπότητας, εμφανίζεται στο δεύτερο μέρος του έργου ως φτωχός και τσακισμένος άνθρωπος του πόνου, ξαπλωμένος σε στάση εμβρύου στην στρογγυλή (κατασκευασμένη επί τούτου) θυμέλη που η δύναμή του τώρα δεν μπορεί σε τίποτε άλλο να του φανεί χρήσιμη, παρά μόνο στο να υπομείνει ζωή έσχατης δυστυχίας.

Ενδιαφέρον το σκηνοθετικό «εύρημα» ο Ηρακλής να υποδυθεί και τον ρόλο του Αγγελιαφόρου, να γίνει ο ίδιος, δηλαδή, άγγελος του αγγέλματός του, αυτού το οποίο διέπραξε, δίνοντας μεγαλύτερη τραγικότητα στον ρόλο.

Η Μεγάρα της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη αντιμετωπίζει τα όσα της συμβαίνουν με στωικότητα, με γενναιότητα αλλά και κάποια αποστασιοποίηση που στερεί στην ηρωίδα τις συναισθηματικές εναλλαγές. Ο σφετεριστής Λύκος του Γιώργου Γάλλου, στεγνός και ψυχρός, έδωσε μία από τις πιο ολοκληρωμένες ερμηνείες της παράστασης. Ο Θησέας του Θοδωρή Αθερίδη δεν είχε τη λάμψη του βασιλιά αλλά την κατανόηση του φίλου, με ενισχυμένο το μοτίβο της ευγνωμοσύνης.

Ο Μηνάς Χατζησάββας, τέλος, υπήρξε υπέροχος ως Αμφιτρύωνας, αποδίδοντας τις συναισθηματικές διακυμάνσεις του χαρακτήρα. Στο φινάλε, με τα χέρια σε έκταση και τα μάτια γεμάτα δάκρυα, μένει στην άκρη της ορχήστρας, αντικρίζοντας το κοινό.

Σπουδαίος ο χορός των Θηβαίων γερόντων, κινητικός (ανεβοκατέβηκε σε πλαστικά σκαμπό και στις κερκίδες, κάθισε στις λευκές πλαστικές καρέκλες που είχαν τοποθετηθεί μπροστά τους, τραγούδησε, χόρεψε) ερμηνευμένος από νεότερους αλλά και πιο ηλικιωμένους ηθοποιούς.

Κι αυτή η σκηνοθετική πρόταση βρήκε αντίκρισμα, όπως και το ότι καθένα από τα μέλη του χορού είχε τη δική του προσωπικότητα. Στο πρώτο στάσιμο, που περιέχει ένα μεγάλο εγκώμιο του Ηρακλή, ένα προανάκρουσμα του ερχομού του ήρωα ταυτόχρονα όμως και μια αντίθεση στην αποτρόπαια πτώση του, εκεί όπου αναφέρονται οι άθλοι του, ένα ένα τα μέλη του χορού ανέβαινε πάνω σε ένα μπαούλο και με αυτοσχεδιασμούς διηγούνταν κι έναν άθλο, κομμάτι της παράστασης που έδωσε μια κωμική νότα, κάνοντας το κοινό να γελάσει αλλά και να ξεσπάσει σε χειροκροτήματα.

Το λεωφορείο και το άρμα

Ενα φωτισμένο λεωφορείο, που παραμένει φωτισμένο καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης, φέρνει τον θίασο στα πεύκα πίσω από το προσκήνιο. Το σκηνικό (Ελένη Μανωλοπούλου), ένα δεντράκι αριστερά στην ορχήστρα, μερικοί κουβάδες, ένα τροχήλατο άλογο με ένα τροχήλατο άρμα (που μετατρέπεται σε νεκροκρέβατο και κάποια στιγμή σε πάλκο), διακριτικό και καλαίσθητο. Σύγχρονα και λιτά τα κοστούμια, παντελόνια, μπλουζάκια, σακάκια ή γκαμπαρντίνες για τους άντρες, μαύρο ταγιέρ και μποτάκια για τη Μεγάρα – Καρυοφυλλιά Καραμπέτη (Κέννυ ΜακΛέλλαν). Η μουσική του Δημήτρη Καμαρωτού (ερμηνευμένη από τους ηθοποιούς) εξαιρετική, ήταν σαν να γεννιέται μέσα από την παράσταση. Το ακορντεόν (είχε τον πρώτο λόγο), το βιολί (βιολί πιτσικάτο και ακορντεόν συνόδευαν την αγγελική ρήση), αλλά και πνευστά λειτουργούσαν σε ρυθμό αντιστικτικό με τα δρώμενα και την κίνηση (Κωνσταντίνος Ρήγος).

  • Κορυφαίος

Ο Γιάννης Βογιατζής, ως κορυφαίος του χορού, ήταν μια τρυφερή κι ευγενική παρουσία. Ανθρώπινος, συγκινητικός, χόρεψε, τραγούδησε, με ενέργεια τέτοια και δόσιμο που πολλοί νεότεροί του ηθοποιοί θα ζήλευαν! «Χάνουμε τους καλύτερους, χάνουμε τις ελπίδες μας και πάμε», ήταν τα τελευταία λόγια του.

Αντιγόνη Καράλη

ΕΘΝΟΣ 8/8

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

  • Παραστάσεις, συνεντεύξεις, κριτική, αφιερώματα και ό,τι συμβαίνει πάνω και κάτω από τις αθηναϊκες θεατρικές σκηνές. Τι παίζεται τώρα στο Λονδίνο και στο Broadway.

  • Αρχείο

  • Εγγραφείτε για να λαμβάνετε στο email σας όλα τα νέα άρθρα.

    Μαζί με 12 ακόμα followers

  • ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ-ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ

  • wordpress hit counter
Αρέσει σε %d bloggers: